Üçüncü Müəllim Və 100 Dil: Reggio Emilia Pedaqogikasinin Fenomenologiyasi
Main Article Content
Abstract
Bu məqalə müasir məktəbəqədər təhsil sistemləri arasında özünəməxsus fəlsəfi və praktik çərçivəsi ilə fərqlənən Reggio Emilia yanaşmasını dərindən təhlil edir. İkinci Dünya Müharibəsindən sonra İtaliyada Loris Malaguzzi tərəfindən təməli qoyulan bu pedaqogika, uşağı biliyin passiv qəbuledicisi kimi deyil, öz öyrənmə prosesinin aktiv iştirakçısı və güclü potensiala malik bir hüquq subyekti kimi qiymətləndirir. Araşdırmanın əsas diqqət mərkəzini Reggio Emilia fəlsəfəsinin iki təməl sütunu təşkil edir: "Uşağın 100 Dili" metaforası və "Ətraf mühitin Üçüncü Müəllim" olması konsepsiyası. "Uşağın 100 Dili" konsepsiyası uşaqların dünyanı anlamaq və öz daxili dünyalarını ifadə etmək üçün istifadə etdikləri simvolik vasitələrin çoxsəsliliyini ifadə edir. Ənənəvi təhsil sistemləri əsasən şifahi və məntiqi-riyazi intellektə diqqət yetirdiyi halda; Reggio Emilia yanaşması rəsm, heykəltəraşlıq, musiqi, kölgə oyunları, dramatik təmsil və texnoloji manipulyasiyaların uşağın koqnitiv inkişafındakı həlledici rolunu vurğulayır. Məqalədə bu yanaşmanın Jan Piaje-nin konstruktivizmi və Lev Viqotski-nin sosial-mədəni inkişaf nəzəriyyəsi ilə nəzəri kəsişmə nöqtələri təhlil edilir. "Atelierista" (incəsənət mütəxəssisi) və "Atelier" (emalatxana) anlayışları bu çoxdilliliyin təhsil mühitində necə strukturlaşdırıldığını göstərir. Araşdırmanın ikinci mühüm istiqaməti fiziki mühitin "üçüncü müəllim" kimi fəaliyyət göstərməsidir. Reggio Emilia yanaşmasına görə, öyrənmə mühiti sadəcə bir məkan deyil, pedaqoji prosesin aktiv komponentidir. Estetik zənginlik, şəffaflıq, təbii işıq və materialların strateji düzülüşü uşağın təbii marağını ("provokasiya") canlandırır. Məkanın "Piazza" (mərkəzi meydan) ətrafında təşkil edilməsi uşaqların sosial qarşılıqlı əlaqəsini və icma hissini gücləndirir. Məqalədə həmçinin pedaqoji sənədləşdirmənin (documentazione) rolu da təhlil edilmişdir. Nəticə etibarilə, Reggio Emilia pedaqogikası 21-ci əsrin tələb etdiyi tənqidi təfəkkür, yaradıcılıq və əməkdaşlıq bacarıqlarını formalaşdıran innovativ bir model kimi qiymətləndirilir. Bu modelin təhlili müasir kurikulumların daha çevik, uşaqyönümlü və estetik yönümlü qurulması üçün mühüm elmi baza yaradır.
Downloads
Article Details
Section

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.
How to Cite
References
Dewey, J. (1938). Experience and education. Kappa Delta Pi.
Edwards, C. P., Gandini, L., & Forman, G. E. (Eds.). (1998). The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach—advanced reflections. Ablex Publishing.
Gandini, L. (1998). Educational and caring spaces. In C. Edwards,
L. Gandini, & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach—advanced reflections (pp. 161–178). Ablex Publishing.
Gardner, H. (1993). Frames of mind: The theory of multiple intelligences (10th-anniversary ed.). Basic Books.
Malaguzzi, L. (1998). History, ideas, and basic philosophy. In
C. Edwards, L. Gandini, & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach—advanced reflections (pp. 49–97). Ablex Publishing.
Rinaldi, C. (2006). In dialogue with Reggio Emilia: Listening, researching and learning. Routledge.
Biermeier, M. A. (2015). Inspired by Reggio Emilia: Emergent curriculum in relationship-driven learning environments. Young Children, 70(5), 72-79.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes (M. Cole, V. John-Steiner, S. Scribner, & E. Souberman, Eds.). Harvard University Press.
İmamoğlu, B. ve Öz, S. Z. 2002. Küçük Bir Köyden Dünyaya Yayılan Bir Eğitime “Reggio Emilia Eğitimi”. Özgür ve Bilge Dergisi. Yıl 1,
sayı 11.
Даниленко М. Уникальная проектная деятельность в детских садах Реджио-Эми- лия. [Электронный ресурс]. URL: http://www.deti-club.ru/doshkolnoe-obrazovanie- unikalnaya-proektnaya-deyatelnost-v-detskikh-sadakh-reggio-emilia (дата обращения: 2.11.2016).
Дошкольная педагогика с основами методик воспитания и обучения: Учебник для вузов. Стандарт третьего поколения / Под ред.
А. Г. Гогоберидзе, О. В. Солнцевой.- СПб.: Питер, 2013. - 464 с.